La Bruyère, żyjący w epoce Ludwika XIV, swoim obserwacjom dał wyraz odkrywając "charaktery" osób z Dworu (Wersalu) i Miasta (Paryża). Tekst poprzedzony jest szkicami : R. Barthes - La Bruyère, od mitu do literatury, oraz Ch. A. Sainte-Beuve - "Charaktery" La Bruyère`a.
"Przemijanie a literatura" to ostatnia, przedśmiertna książka Malraux'a, zamykająca jego refleksje nad sztuką, jej funkcją, trwaniem, przemijaniem. Autor zajmuje się tu głównie literaturą, i to literaturą europejską, zwłaszcza francuską; rozważania nad literaturą wspiera przykładami z innych
Nagrodzony prestiżową Prix Renaudot błyskotliwy debiut tegorocznego noblisty J.M.G. Le Clézio. „To historia człowieka, który nie wie, czy wyszedł z wojska, czy z zakładu dla obłąkanych”. Adam Pollo zerwał związki ze światem, teraz pragnie za wszelką cenę ów świat odtworzyć. Z braku miłości wymyśla
Współczesny człowiek doznaje oporów wobec niejednej formy objawiania się sacrum: trudno mu pogodzić się z tym, że dla niektórych istot ludzkich sacrum może przejawiać się np. w kamieniach czy drzewach. Ale nie należy zapominać, że nie chodzi tu o hołd składany kamieniowi jako takiemu, o kult drzewa
Zawiera zbiory esejów: Psychoanaliza ognia, Lautreamont, Woda i marzenia, Powietrze i marzenie, Ziemia, wola i marzenia, Ziemia, spoczynek i marzenia, Poetyka przestrzeni, Poetyka marzenia.
Lektura dla klasy I szkoły średniej A tymczasem Percewal jechał swoją drogą. Zobaczył węglarza, który wiódł osła. - Chłopie - rzecze - co prowadzisz osła, powiedz mi, jaka jest najkrótsza droga do Karduelu. Chcę zobaczyć króla Artura. Powiadają, że w Karduelu pasuje rycerzy. - Ten tu szlak wiedzie
Książka to wzrusza szczerością, a zadedykowana jest przez autora "Pamięci matek i ojców poległych w milczeniu jako ofiary trudu, miłości rodzicielskiej i wojny - ofiary nie znane Historii".
Autobiografia w wysokim stopniu oddaje walory właściwe najlepszym utworom Dumasa: żywą narrację, nerw dramatyczny przejawiający się zwłaszcza w chętnie stosowanych dialogach, niezbyt głębokie, ale doskonale uchwycone, wyraziste sylwetki. Jednym słowem nie jest to, co prawda, powieść, ale
Rzeczy (fr. Les Choses. Une histoire des années soixante) – debiutancka powieść Georges’a Pereca z 1965 roku, za którą otrzymał w tym samym roku Nagrodę Renaudot. Pisarz opowiada historię dwojga młodych ludzi, rozgrywającą się w latach 60. XX wieku – Sylwii (22 lata) i Jerôme’a (24 lata),
